Derealisatie – behandeling van I.-19jr

 
Opbouw van de derealisatie
2 jaar geleden heb ik bij een vriend van mij een hasj/wiet brownie gehad, onbedoeld, ik wist niet dat dit in de brownie zat. Het effect kickte dus niet direct in en op de weg naar huis begon ik het te merken. Eenmaal thuis aan gekomen in bed begon ik me slecht te voelen en paniekerig. Ik heb 4/5 uur lang liggen baden in zweet van de angst in bed, gelukkig ben ik daarna nog wel in slaap gevallen. De dag erna had ik ernstige brainfog, ik had het gevoel alsof mijn gedachtes in een mist hingen, niet goed te vinden waren. Dit hield een week aan, in die week had ik al de gekste dingen bedacht van wat het kon zijn. Na die week trok het weg tot een paar maanden later toen ik met vrienden op een avond besloot te blowen. De dag erna had ik weer last van brainfog, met de ervaring van de vorige keer was ik niet al te ongerust aangezien het toen ook weg trok. Deze keer gebeurde dat niet, ik heb anderhalf jaar lang met brainfog rondgelopen, de ene dag heftiger dan de andere, er waren zelfs dagen dat ik er bijna geen last van had. Dit hield aan tot ik met vrienden truffels probeerde. De eerste keer ging goed en ik vond het ook leuk, de tweede keer leek alles veel persoonlijker en het ging een stuk minder goed. Gelukkig duurde het niet lang meer. Hier bleef ik een tijdje in hangen tot ik nog een keer blowde en ernstige ruzie met mijn vader kreeg. Vanaf dit punt begon ik daadwerkelijk te derealiseren/depersonaliseren. Alles werd moeilijker en ik raakte vaak in paniek aangezien ik geen idee wat er met me gebeurde. Ik ben bij de huisarts geweest en die had geen idee wat het was, via via ben ik bij de crisisdienst gekomen die het afdeden als niet ernstig genoeg omdat 'ik me niet verdrietig/boos/depressief voelde'. Aangezien me de derealisatie te veel werd ben ik actief gaan zoeken, wat ik nou kon hebben. Na veel zoeken kwam ik erachter dat ik duidelijk derealisatie had/heb. Toen ben ik gaan zoeken naar een therapeut waarna ik bij Ben Meijer uitkwam.

Derealisatie
Ik wil kort uitleggen hoe de derealisatie voor mij voelde. Het voelde alsof ik ver van mijn eigen lichaam af zat en alsof ik mezelf niet bestuurde. Het was alsof ik een marionet van mezelf was. Er zat 'iets' tussen mij en mijn lichaam. Dit iets voelde als een dik wolkendek, een onrustige storm die mijn leven een hel maakte. Af en toe schoot ik zeer kort door het wolken dek en voelde ik enkele emoties, dit duurde hooguit een seconde.

Therapie derealisatie
Ik heb 5 sessies met Ben gehad, waarin we in de eerste mijn grootste trauma, de brownie, onder handen namen. Ik voelde vrij direct verbetering, alsof er een last van mijn schouders was, helaas was ik nog steeds gederealiseerd. In de andere 4 sessies zijn we symptomen gaan bestrijden en zoals ik het zie 'traumatische rommel' gaan opruimen. Samen met Ben heb ik inzicht gekregen in hoe ik in elkaar zit als mens en belangrijker als geest. Ik heb na de 3e sessie een zware week gehad, ik had het gevoel alsof ik het niet meer aankon, er kwamen ontzettend veel oude gevoelens letterlijk naar boven borrelen, ik heb misschien wel 3 dagen zitten huilen. Terwijl dit zeer negatief klinkt is dit een mijlpaal geweest, ik voelde weer en op de momenten dat ik met mijn gevoel bezig was voelde het ook daadwerkelijk goed, en van mezelf. Na deze 3 dagen voelde ik me ontzettend opgelucht, alsof er wolken wegtrokken uit de storm. De week daarna heb ik ook een grote stap gemaakt, tijdens een sessie maakte ik daadwerkelijk weer contact met mijn lichaam. Ik ben nog steeds verrast hoe geweldig mijn onderbewustzijn dit aan mij heeft vertaald. Tijdens de EFT focuste ik mij op: Ik maak contact met mijn lichaam. En dit gebeurde. Ik zag hoe ik naar beneden viel alsof ik een houten pop was en een touw vast pakte dat recht naar mijn hersenen liep, in mijn val sloot ik dat touw aan waar het was afgebroken. Dit was tevens mijn laatste sessie.

Na de therapie
Na de therapieën ben ik veel gaan denken aan mijn jeugd, aan mijn persoonlijkheid en aan het gezin waar ik in ben opgegroeid. Voor mij bleek dit de sleutel te zijn naar verdere integratie in mijn lichaam. Ik voelde dat er een blokkade zit/zat naar mijn jeugd. Ik ben erachter gekomen dat mijn derealisatie in direct verband staat hoe mijn vader met mij omging/gaat. Hier wil ik verder niet op in gaan. Daarbij is het belangrijk voor mij om daadwerkelijke rust te nemen. Niet voor de TV gaan zitten, dat werkt averechts voor mij. Ik ga graag rustig zitten en ik focus op één object of doe mijn ogen dicht. Dan denk ik rustig na en probeer ik niet te oordelen. Op deze manier kwam ik erachter dat de derealisatie een OBSESSIE is, iets wat zeer belangrijk is om te weten. Toen ik hierachter kwam ben ik het gaan negeren, zo weinig mogelijk op letten, wat moeilijk is aangezien het een constante factor in mijn leven is/was. Daarbij ben ik veel gaan sporten waardoor ik veel op mijn lichaam kan letten, nette bewegingen maken zodat ik nergens anders aan denk dan aan mijn lichaam, en dat is gewoon een heel fijn gevoel. Hierbij ben ik gestopt met suikers eten in de vorm van zoetigheid, dit helpt ook. Ook probeer ik zoveel mogelijk passieve bezigheden zoals tv kijken te vermijden. Hierdoor voel ik me sloom en slecht, daarom teken ik veel, sport ik veel en game ik veel(dit klinkt raar, maar door intensief gamen focus ik me niet op mijn derealisatie). Buiten de therapieën om zal ik eerlijk zijn, om van derealisatie af te komen is hard werken, het vereist discipline. Ook met therapie is het geen koud kunstje, je moet je aanpassen aan je ziekte.

Hoe ik me nu voel
Na een half jaar aan ernstige derealisatie te hebben geleden kan ik nu zeggen dat ik verder met mijn leven kan en ga, ik heb nog steeds last van derealisatie, maar letterlijk nog maar 10% van wat het was. Ik kan me weer focussen op mijn leven. Ik merk dat hoe verschrikkelijk de derealisatie was het heeft me een beter mens gemaakt, het motiveerd me om het beste uit mezelf te halen en hard te werken voor de dingen die ik wil bereiken. Het enige wat ik nog kan zeggen is keep your head up, met hard werken is er een uitweg.
2016-03-16T09:14:22+00:00
I 19, Behandeling Derealisatie.

Sorry, the comment form is closed at this time.